Życie bez prądu. Dramatyczna sytuacja na Kubie

Życie bez prądu. Dramatyczna sytuacja na Kubie

Kuba pogrąża się w coraz głębszym kryzysie energetycznym i humanitarnym. Jak relacjonują kanadyjscy wolontariusze przebywający na miejscu, mieszkańcy wyspy częściej żyją bez prądu niż z dostępem do elektryczności.

– Ludzie mówią, że łatwiej policzyć godziny, kiedy jest prąd, niż kiedy go nie ma – opowiada Leanne Isaak, współzałożycielka organizacji pomocowej One Shared Future. – Kiedy pojawia się elektryczność, wszyscy natychmiast zaczynają gotować, ładować telefony, brać prysznic i przygotowywać się na kolejne dni bez światła.

Jej współpracowniczka Elise Hjalmarson dodaje, że wśród Kubańczyków funkcjonuje gorzkie powiedzenie: „Nie mamy przerw w dostawie prądu – mamy chwile, kiedy światło jest włączone”.

Obie kobiety przyjechały na Kubę z Kolumbii Brytyjskiej, przywożąc 14 walizek z pomocą humanitarną – od leków i sprzętu solarnego po żywność i środki higieniczne. Zamierzają rozprowadzić je we współpracy z lokalnymi organizacjami, docierając m.in. do szpitali i ośrodków dla kobiet.

Już na lotnisku w Hawanie doświadczyły skali problemu. Przerwa w dostawie prądu zatrzymała system bagażowy, a w miejscu zakwaterowania nie działała winda, zmuszając je do wnoszenia ciężkiego sprzętu po schodach.

Kryzys na wyspie pogłębił się w ostatnich miesiącach. Ograniczenie dostaw ropy naftowej z Wenezueli oraz napięcia polityczne z USA doprowadziły do poważnych niedoborów energii. Mimo prób wykorzystania własnych zasobów – gazu, energii słonecznej czy ograniczonych dostaw ropy – system energetyczny nie jest w stanie zaspokoić potrzeb kraju.

Skutki są dotkliwe dla codziennego życia. W wielu domach psuje się żywność z powodu braku chłodzenia. Szpitale zmuszone są odwoływać operacje, a uczelnie ograniczają zajęcia. Problemy z transportem i paliwem dodatkowo utrudniają funkcjonowanie państwa.

Na sytuację wpływa także polityka międzynarodowa. Prezydent USA Donald Trump zaostrzył stanowisko wobec Kuby, domagając się zmian politycznych w zamian za złagodzenie sankcji i grożąc konsekwencjami krajom wspierającym dostawy ropy na wyspę.

Choć na Kubę zaczyna docierać pomoc humanitarna, a w najbliższym czasie spodziewane są dostawy surowców energetycznych, niedobory wciąż pozostają poważnym problemem.

W obliczu tych trudności mieszkańcy próbują zachować normalność.

– Ludzie są zmęczeni i zestresowani, ale mówią, że „jakoś sobie radzą” – relacjonuje Isaak. – W nocy wciąż spotykają się na ulicach, grają w domino, tańczą, słuchają muzyki.

To właśnie ta codzienna determinacja i potrzeba bycia razem pozwala wielu Kubańczykom przetrwać jeden z najtrudniejszych okresów ostatnich lat.

Armia postawiona w stan gotowości

Tymczasem władze Kuby ogłosiły przygotowania do odparcia ewentualnej interwencji militarnej ze strony Stanów Zjednoczonych. Armia została postawiona w stan gotowości w obliczu rosnących napięć politycznych i pogłębiającego się kryzysu na wyspie.

Wiceminister spraw zagranicznych Carlos Fernandez de Cossio przyznał w wywiadzie dla amerykańskich mediów, że Hawana bierze pod uwagę scenariusz agresji ze strony USA.

– Nie jesteśmy naiwni i nie lekceważymy zagrożenia – podkreślił, zaznaczając jednocześnie, że obecnie nie ma bezpośrednich sygnałów wskazujących na przygotowania do ataku.

Kuba deklaruje gotowość do rozmów z Waszyngtonem, ale jasno stawia granice. Władze w Hawanie podkreślają, że nie będą negocjować kwestii dotyczących ustroju państwa ani składu rządu, uznając to za naruszenie suwerenności.

Zaostrzenie stanowiska Kuby następuje po głośnych wypowiedziach prezydenta USA Donalda Trumpa, który w ostatnich tygodniach sugerował możliwość „przejęcia” wyspy lub jej „wyzwolenia”. W jego ocenie Kuba znajduje się w głębokim kryzysie gospodarczym i energetycznym.

Eksperci zwracają uwagę, że obecne działania władz Kuby mają nie tylko wymiar militarny, ale także polityczny – są sygnałem zarówno dla społeczeństwa, jak i dla społeczności międzynarodowej, że państwo przygotowuje się na najgorszy scenariusz.

Jednocześnie brak jednoznacznych dowodów na rzeczywiste plany interwencji USA wskazuje, że napięcie ma na razie charakter deklaratywny i wewnętrzny, choć bardzo poważny w kontekście pogarszającej się sytuacji gospodarczej i humanitarnej na wyspie.