Milionowe kontrakty lekarzy pod lupą

Milionowe kontrakty lekarzy pod lupą

Szokujące zarobki medyka z Zamościa. Ustalenia Interii

Ponad 2,7 mln zł zarobił w ubiegłym roku lekarz zatrudniony w Samodzielnym Publicznym Szpitalu Wojewódzkim im. Papieża Jana Pawła II w Zamościu. Jak ustaliła Interia, rekordzistą jest specjalista radiologii i diagnostyki obrazowej, a jego wynagrodzenie zdecydowanie przewyższa zarobki pozostałych medyków placówki.

Dyrektor szpitala Adam Fimiarz potwierdził, że w 2025 roku lekarz otrzymał dokładnie 2 741 513,36 zł, czyli średnio ponad 228 tys. zł miesięcznie.

Na kolejnych miejscach różnice są już ogromne. Specjalista okulistyki zarobił w ciągu roku ponad 1,18 mln zł, natomiast lekarz specjalizujący się w anestezjologii i intensywnej terapii – ponad 1,11 mln zł.

Rekordowe wynagrodzenie radiologa wywołało dyskusję o sposobie finansowania świadczeń w publicznej ochronie zdrowia.

– Takie zarobki są nieuzasadnione pod względem ekonomicznym dla szpitala – uważa dr Jerzy Gryglewicz, lekarz i specjalista zarządzania w ochronie zdrowia. Jego zdaniem należy przede wszystkim ustalić, jakie przychody lekarz wygenerował dla placówki i czy były one wyższe od kosztów jego zatrudnienia.

Skąd mogą się brać milionowe zarobki?

W przypadku radiologii istotny jest sposób rozliczania świadczeń. Narodowy Fundusz Zdrowia finansuje m.in. tomografię komputerową i rezonans magnetyczny, a lekarze pracujący na kontraktach mogą otrzymywać określoną kwotę za każde opisane badanie albo procent wartości wykonanych procedur.

Rzecznik Naczelnej Izby Lekarskiej Piotr Pisula zwraca uwagę, że radiologia należy do stosunkowo dobrze wycenianych dziedzin medycyny. Niektóre procedury radiologii zabiegowej są ponadto wyjątkowo skomplikowane i wykonywane przez niewielką grupę specjalistów.

Chodzi m.in. o embolizacje tętniaków mózgu czy trombektomie stosowane przy udarach niedokrwiennych.

– Jeżeli medyk pracował na kontrakcie zadaniowym i otrzymywał procent od wartości tych procedur, to przy dużej ich liczbie suma staje się zrozumiała – tłumaczy Pisula. Zastrzega jednak, że bez znajomości szczegółów umowy nie można ocenić konkretnego przypadku z Zamościa.

Dr Gryglewicz wskazuje również, że lekarz może pełnić funkcję koordynatora zespołu i otrzymywać za to dodatkowo nawet 50–70 tys. zł miesięcznie.

Zwraca jednak uwagę na jeszcze jeden problem. Jeżeli pojedynczy lekarz może dzięki wykonywaniu określonych procedur osiągać tak wysokie dochody, należałoby sprawdzić, czy wycena tych świadczeń przez NFZ nie jest zbyt wysoka. Jego zdaniem może to oznaczać, że publiczny system płaci za nie więcej, niż wynoszą rzeczywiste koszty.

Szpital: wynagrodzenie wynika z liczby świadczeń

Dyrekcja szpitala w Zamościu nie ujawniła szczegółowej konstrukcji kontraktu rekordzisty.

Adam Fimiarz podkreślił natomiast, że placówka jest szpitalem wysokospecjalistycznym, zapewniającym mieszkańcom regionu dostęp do świadczeń z wielu dziedzin medycyny. Według niego wysokość wynagrodzeń wynika z dużej liczby wykonanych świadczeń, co znajduje potwierdzenie w dokumentacji przekazywanej NFZ.

Szpital nie odpowiedział natomiast na pytanie Interii, jaki procent jego budżetu pochłaniają wynagrodzenia pracowników.

Milionowe kontrakty nie są wyjątkiem

Przypadek z Zamościa nie jest pierwszym, który wywołał dyskusję o zarobkach lekarzy finansowanych ze środków publicznych.

Wcześniej głośno było m.in. o Szpitalu Południowym w Warszawie, gdzie młody lekarz bez specjalizacji miał w 2025 roku otrzymać około 1,6 mln zł za świadczenia medyczne.

Interia opisywała także sytuację szpitala w Ostródzie. Stawka godzinowa jednego z lekarzy przekraczała tam 1600 zł, mimo poważnych problemów finansowych placówki. Według podawanych wówczas danych krótkoterminowe zobowiązania szpitala wzrosły w ciągu roku z 25 do 32 mln zł.

Rosnąca liczba podobnych przypadków zwróciła uwagę państwa. 17 lipca prezydent Karol Nawrocki podpisał nowelizację przepisów umożliwiającą gromadzenie szczegółowych informacji o wynagrodzeniach medyków. Dane ma analizować Agencja Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji.

Pierwsza analiza ma trafić do Ministerstwa Zdrowia w styczniu przyszłego roku. Może ona pokazać nie tylko skalę milionowych kontraktów, lecz także odpowiedzieć na znacznie ważniejsze pytanie: czy rekordowe wynagrodzenia wynikają z ogromnej liczby i wartości wykonywanych świadczeń, czy też ujawniają problemy w sposobie wyceniania usług przez publiczną ochronę zdrowia.