Polska traci niemal 500 mieszkańców dziennie

Polska traci niemal 500 mieszkańców dziennie

Liczba ludności Polski nadal gwałtownie maleje. W pierwszym półroczu 2026 roku kraj stracił niemal 90 tysięcy mieszkańców, czyli średnio około 495 osób dziennie. Najnowsze dane Głównego Urzędu Statystycznego pokazują, że główną przyczyną nie jest emigracja, lecz coraz większa przewaga liczby zgonów nad urodzeniami. Spośród 18 stolic województw tylko trzy odnotowały wzrost liczby mieszkańców.

Na koniec czerwca Polska liczyła 37 milionów 243 tysiące mieszkańców, o 90 tysięcy mniej niż pod koniec 2025 roku. Oznacza to spadek o 0,24 proc. W analogicznym okresie ubiegłego roku ubyło 87 tysięcy osób.

Największy wpływ na tę sytuację ma ujemny przyrost naturalny. W ciągu sześciu miesięcy zmarło o 95,2 tysiąca osób więcej, niż się urodziło. Na każde 10 tysięcy mieszkańców przypadał ubytek naturalny wynoszący 51 osób.

Od stycznia do czerwca zarejestrowano około 115 tysięcy urodzeń, o tysiąc mniej niż rok wcześniej. Jednocześnie zmarło około 210 tysięcy osób, czyli o dwa tysiące więcej niż w pierwszym półroczu 2025 roku.

GUS przypomina, że ujemny przyrost naturalny utrzymuje się w Polsce od 2013 roku. Jest konsekwencją malejącej liczby urodzeń i starzenia się społeczeństwa.

Łódź i Bydgoszcz tracą mieszkańców

Problemy demograficzne szczególnie wyraźnie widać w dużych miastach. Spośród 18 stolic województw aż 15 zakończyło pierwsze półrocze ze spadkiem liczby mieszkańców.

Najwięcej osób ubyło w Łodzi, która straciła ponad trzy tysiące mieszkańców, czyli średnio przeszło 17 dziennie.

Pod względem procentowym największe spadki odnotowano w Łodzi i Bydgoszczy – po około 0,49 proc. Niewiele lepiej wygląda sytuacja w Kielcach, gdzie liczba mieszkańców zmniejszyła się o 0,48 proc., oraz w Gorzowie Wielkopolskim, który stracił 0,47 proc. populacji.

Spadek zanotował również Gdańsk, który w poprzednich latach przyciągał nowych mieszkańców. W pierwszym półroczu ubyło tam 278 osób, a liczba ludności wyniosła 489 050.

Co istotne, główną przyczyną wyludniania się miast nie są przeprowadzki do innych miejscowości. W Łodzi aż 88 proc. spadku liczby mieszkańców wynikało z przewagi zgonów nad urodzeniami. W Bydgoszczy odsetek ten wynosił około 70 proc.

Kraków wyraźnym wyjątkiem

Na tle pozostałych miast wyróżnia się Kraków. W ciągu sześciu miesięcy liczba jego mieszkańców wzrosła o 2879 osób, osiągając 819 493.

Wzrost zanotowały także Warszawa i Rzeszów, ale był on znacznie mniejszy. Stolica Polski zyskała zaledwie 200 mieszkańców.

Sukces demograficzny Krakowa wynika przede wszystkim z migracji. Do miasta sprowadziło się na pobyt stały o 3194 osoby więcej, niż się z niego wyprowadziło. Pozwoliło to z nadwyżką zrekompensować ubytek naturalny wynoszący 315 osób.

W Warszawie dodatnie saldo migracji wyniosło 1678 osób, jednak niemal cały ten wzrost został zniwelowany przez przewagę zgonów nad urodzeniami, wynoszącą 1478 osób.

W żadnej z 18 stolic województw nie odnotowano dodatniego przyrostu naturalnego. Oznacza to, że nawet miasta przyciągające nowych mieszkańców nie są w stanie zapewnić wzrostu populacji wyłącznie dzięki urodzeniom.

Ubywa mieszkańców także na wsiach

Kryzys demograficzny dotyczy zarówno miast, jak i obszarów wiejskich. W pierwszym półroczu ubytek naturalny w miastach wyniósł około 62 tysiące osób, natomiast na wsiach 33,2 tysiąca.

Nieco korzystniej przedstawiają się dane dotyczące migracji zagranicznych. Według rejestru PESEL w pierwszej połowie roku na pobyt stały zameldowało się w Polsce około 9,9 tysiąca osób przybyłych z zagranicy. Wyjazd na stałe zgłosiło natomiast 4,3 tysiąca mieszkańców. Saldo migracji było więc dodatnie.

GUS odnotował również niewielki wzrost liczby małżeństw. W pierwszym półroczu zawarto ich ponad 50 tysięcy, o dwa tysiące więcej niż rok wcześniej. Małżeństwa wyznaniowe stanowiły 38 proc. wszystkich związków.

Jednocześnie rozwiodło się około 32 tysiące par, o tysiąc więcej niż w analogicznym okresie 2025 roku.

Dane pokazują, że dodatnie saldo migracji nie wystarcza do zahamowania spadku liczby ludności. Bez wyraźnego wzrostu liczby urodzeń Polska będzie nadal mierzyć się ze zmniejszającą się i coraz starszą populacją, co oznacza poważne wyzwania dla rynku pracy, systemu emerytalnego i ochrony zdrowia.