„Zacieranie śladów zbrodni”. Lidl na terenie byłego obozu koncentracyjnego

„Zacieranie śladów zbrodni”. Lidl na terenie byłego obozu koncentracyjnego

Teren byłego obozu koncentracyjnego KL Mauthausen

Międzynarodowy Komitet Mauthausen domaga się natychmiastowego wstrzymania inwestycji prowadzonej na terenie byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego w Leobersdorfie, na południe od Wiednia. W miejscu, gdzie podczas II wojny światowej więziono setki kobiet i dziewcząt, powstają supermarket sieci Lidl oraz centrum logistyczne z chłodnią.

Jak informuje „Nasz Dziennik”, inwestycja wywołała zdecydowany sprzeciw organizacji zajmujących się zachowaniem pamięci o ofiarach niemieckich obozów koncentracyjnych. Międzynarodowy Komitet Mauthausen uważa, że realizacja przedsięwzięcia jest sprzeczna z zasadami kultury pamięci i może prowadzić do zacierania materialnych śladów zbrodni.

Mimo protestów prace budowlane są kontynuowane.

Krytycznie do sprawy odnosi się również Stowarzyszenie Rodzin Polskich Ofiar Obozów Koncentracyjnych. Jego przedstawiciele oceniają, że inwestycja jest kolejnym przykładem niewystarczającego rozliczenia się Austrii z własną rolą w okresie nazizmu.

Podobnego zdania jest historyk prof. Mieczysław Ryba. Przypomniał, że przez wiele powojennych lat dominowała narracja przedstawiająca Austrię przede wszystkim jako pierwszą ofiarę Hitlera. Jego zdaniem w konsekwencji odpowiedzialność części austriackiego społeczeństwa za nazistowskie zbrodnie długo pozostawała na dalszym planie.

– Efektem tego są takie inwestycje, które Austriacy traktują jako doskonały biznes, a także jako kolejną okazję do zatarcia nielicznych już śladów zbrodni i cierpienia ofiar wojny – ocenił historyk.

Przeciwnicy budowy zwracają uwagę także na jej wymiar moralny. Ich zdaniem teren, na którym więziono i zmuszano do niewolniczej pracy ofiary nazistowskiego systemu, powinien zostać zachowany oraz odpowiednio upamiętniony, zamiast służyć działalności komercyjnej.

Takiego stanowiska broni m.in. Aurelia Płotkowiak, córka Stanisława Kudlińskiego, byłego więźnia KL Mauthausen-Gusen. Podkreśla, że miejsca związane ze śmiercią i cierpieniem niewinnych ludzi powinny pozostać świadectwem historii dla następnych pokoleń.

Obóz w Leobersdorfie funkcjonował w latach 1944–1945. Więziono w nim około 400 kobiet i dziewcząt, które zmuszano do niewolniczej pracy w pobliskiej fabryce amunicji w Hirtenbergu.

Pod koniec wojny obóz zlikwidowano, a więźniarki zostały zmuszone do marszu w kierunku Mauthausen. Wiele kobiet nie przeżyło tej drogi, która przeszła do historii jako jeden z „marszów śmierci”.

Dziś, ponad 80 lat później, spór o teren dawnego obozu stawia ponownie pytanie o granice komercyjnego wykorzystywania miejsc naznaczonych zbrodniami II wojny światowej.